Δημόσιοι υπάλληλοι… υπάρχουν!

Γράφει ο Αγκιτάτορας

Το “λεφτά υπάρχουν” μπορεί να μας τελείωσε νωρίς αφού ούτε καν η προοπτική άμεσης είσπραξης 5-6 δισ. από τα ληξιπρόθεσμα χρέη δεν ήταν δυνατό να αποδειχθεί κάτι παραπάνω από εικονική πραγματικότητα αλλά… ευτυχώς παραμένει υπαρκτό το έσχατο όπλο ψηφοθηρίας. Ο διορισμός στο δημόσιο έχει χάσει πλέον την παλαιά δυναμική του, ειδικά εν μέσω κρίσης και σφιχτών δημοσιονομικών ορίων, αλλά οι… καλές συνήθειες δεν χάνουν τόσο εύκολα όλη την αίγλη τους.

Εντάξει, δεν υπάρχει η δυνατότητα αθρόων… τακτοποιήσεων ψηφοφόρων, ανεξαρτήτως προσόντων και ικανοτήτων, όπως τις ένδοξες εποχές των ’80ς αλλά όλο και κάτι γίνεται, όλο και κάποια ανάσα μικροπολιτικής χειραγώγησης των συνειδήσεων αφήνει την διεφθαρμένη μυρωδιά της στην ελληνική κοινωνία.

Κάτι οι νέες μονιμοποιήσεις συμβασιούχων, κάτι οι καινούριες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, κάτι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου μέσω Ευρωπαϊκών ή άλλων προγραμμάτων καλά κρατεί η προσπάθεια να μην ξεχαστεί το κυρίαρχο μεταπολιτευτικό εργαλείο εξαγοράς της ψήφου. Τα λεφτά στέρεψαν αλλά η διάθεση συντήρησης της χειρότερης νοοτροπίας, μιας ξεπερασμένης από τις εξελίξεις εποχής, παραμένει ισχυρή.

Δημόσιοι υπάλληλοι… υπάρχουν. Αν δεν υπάρχουν αρκετοί, τους δημιουργούμε ή αν δεν χρειάζονται τόσοι, πείθουμε τους εαυτούς μας ότι δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτούς. Κυρίως όμως εθίζουμε την κοινωνία στην παθητική στάση της αναξιοκρατίας, του βολέματος, του ρουσφετιού. Όσο ακόμη υπάρχουν θύματα έτοιμα να ξεπουλήσουν την αξιοπρέπεια τους για μια θέση στον ουρανό της αμφίβολης αποδοτικότητας ενός μεθοδικά αναποτελεσματικού κράτους.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *